Είναι ένα από αυτά τα βράδια όπου με κάνει να σκέφτομ
αι κάποια πράγματα. Πρώτα απ ‘όλα θέλω να δικαιολογήσω τον τίτλο του post. Συγκεκριμένα αναφέρομαι στον συνήθη London / New York Style καιρό που επικρατεί εδώ το 70% του χειμώνα. Το πρωί συννεφιά ( καμιά φορά και λίγο ήλιο) το μεσημέρι ακόμα ποιο πολύ συννεφιά και το απόγευμα / βραδάκι βροχή ΠΟΛΥ βροχή.
Κάποιοι από εσάς που με γνωρίζουν και προσωπικά γνωρίζουν και το τεράστιο πάθος μου... συγνώμη αγάπη μου για την μουσική. Την μαγεία της, την τρέλα της και την τεράστια δύναμή της. Είναι η ποιητικότητα της που με σαγηνεύει και με κάνει να τρελαίνομαι για αυτή.
Τα είδη και οι παραλλαγές τους χιλιάδες, τα νοήματα
και οι εικόνες εκατομμύρια όπως και οι προσωπικές μας εμπειρίες με τις οποίες τις έχουμε συνδέσει πολ
λές. Και το καλύτερο σε αυτή την υπόθεση είναι ότι είναι παντού στην καθημερινότητά μας.
Υπάρχουν τρεις κατηγορίες που άμα το σκεφτεί κάποιος μπορεί να τις διαχωρίσει:
την ποιητική
την αφηγητική
την επιφανειακή (συγνώμη δεν μπορώ να το εκφέρω κάπως αλλιώς)
Μην παρεξηγήσετε τον διαχωρισμό διότι πάνω κάτω είναι οριακός και τελείως υποκειμενικός όμως υφίσταται.
ΔΕΝ δέχομαι τα άτομα τα οποία λένε : ΑΑΑΑΑ εγώ ακούω μόνο ελληνικά η μόνο ξένα η μόνο rock ή house. Από την άλλη δεν δέχομαι να προσπαθούν να μου επιβάλουν τα σκυλοσουξεδάκια και κάθε άφωνο μαλακισμένο που το έχουν πηδήξει 150 άτομα και το έχουν κάνει φίρμα!
Και επειδή έφτασες στο σημείο να διαβάζεις αυτές τις λέξεις σας καλό όλους εσάς που μπήκατε στο κόπο να διαβάσετε αυτό post να γράψετε από ένα τραγούδι που να ανήκει στις κατηγορίες που προανέφερα
Να τα δικά μου:
Portishead - A tribute to a monk and cantarella
Tracy Thorn –
Geo DaSilva – Do you like the truck
ps Το ποιο πιθανό είναι ότι με τις απαντήσεις σας θα κάνω special post αφιέρωση!!
Labels: Αγαπητό Ημερολόγιο, Μουσική, Ότι Να 'Ναι





